Mazowieckie Centrum Kultury i Sztuki

Artur Żmijewski

Urodzony w 1966 roku w Warszawie. W 1995 roku uzyskał dyplom na warszawskiej akademii w pracowni prof. Grzegorza Kowalskiego.

W 2005 roku brał udział w 51. Międzynarodowym Biennale w Wenecji, pokazując swoją kontrowersyjną pracę Powtórzenie.

W 2010 roku został wybrany na stanowisko kuratora 7. Biennale Sztuki Współczesnej w Berlinie.

Był członkiem Rady Programowej Narodowej Galerii Sztuki, Zachęty.

Należy do twórców reprezentujących krytyczny głos w sztuce końca XX wieku w Polsce. Jego prace oscylują na granicy cielesności, ułomności, inności, a także refleksji artystycznej nad samym pojęciem sztuki.

Lekcja śpiewu warszawskiego artysty Artura Żmijewskiego to jeden z najniezwyklejszych eksperymentów w sztuce współczesnej ostatnich lat. Chór złożony z osób głuchoniemych, nie znających pojęcia dźwięku, ani tym bardziej nie potrafiący czytać nut, wykonał klasyczne kompozycje Jana Sebastiana Bacha i Jana Maklakiewicza. To co było dotąd niedostępne staje się artystyczną, filmową interpretacją języka i muzyki. Można tą pracę odczytać jako nawiązanie do poezji konkretnej i muzyki atonalnej, ale także jako odważny eksperyment godzący w tradycyjne, sentymentalne pojmowanie problemu niepełnosprawności i dysfunkcji społecznych."

źródło: http://artpapier.com/pliki/archiwum_maj/recplast/lekcjaspiewu.html

Lekcja śpiewu Artura Żmijewskiego została zaprojektowana specjalnie dla kościoła Św. Tomasza w Lipsku. Jej pierwsza wersja zrealizowana w Warszawie w kościele ewangelicko –augsburskim Św. Trójcy była traktowana przez artystę jako szkic, próba generalna, choć obie realizacje mogą funkcjo-nować niezależnie. [...] Dzieci, po uprzednich próbach, starają się wyśpiewać fragment przejmującego utworu muzyki religijnej. Ich próby są oczywiście karykaturą muzyki, ale właśnie napięcie pomiędzy znaczeniem modlitwy i niemożnością wysłowienia się przez głuchą młodzież buduje sens pracy Żmijewskiego. Nasuwają się historyczne asocjacje z wykluczeniem. [...]  Z drugiej strony praca ta przywołuje kluczowe dla tradycji sztuki awangardowej wyjście poza język, np.: tak zwane pozarozumowe inspiracje Kazimierza Malewicza. [...] Jednak dopiero Lekcja Śpiewu 2 przeprowadzona w Lipsku zawierała elementy wyjściowe szczególnie interesujące Żmijewskiego: odbywała się w miejscu gdzie pracował i gdzie zostały złożone doczesne szczątki Jana Sebastiana Bacha, miejscu kultu dla muzyki, postrzeganej powszechnie jako doskonała i wzniosła, która jest przez to symbolem dla niemieckiej, ale i uniwersalnej kultury wysokiej. W takim miejscu kontrast pomiędzy decorum, a ułomnością kondycji ludzkiej jest szczególnie dobitny. Kantaty Bacha śpiewane przez niemieckie głuche dzieci w rażący sposób zaprzeczają tej doskonałości."

więcej na: http://galeria-arsenal.pl/wystawy/artur-zmijewski-wiernosc-przegranej.html

 

Wywiad z artystą odnośnie Lekcji Śpiewu

 

Profil artysty na stronie www.culture.pl

 

Prezentacja "Lekcji Śpiewu II" Artura Żmijewskiego podczas Festiwalu Sztuki 3m. CIAŁO możliwa jest dzięki uprzejmości Zachęty - Narodowej Galerii Sztuki.